Σε τι θέλουμε να “μοιάσουμε”;

Σε τι θέλουμε να “μοιάσουμε”;

Ο τεράστιος Μάνος Χατζiδάκις είπε κάτι σπουδαίο:
” Όταν συνηθίζεις το τέρας, αρχίζεις να του μοιάζεις”.
————————————
Θα χρησιμοποιήσω το παραπάνω ως αφορμή, για να σας γράψω κάτι περαιτέρω.
Η ζωή μας δεν πρόκειται να βελτιωθεί σε κάτι, επειδή απλά συνηθίζουμε- υπό την έννοια ότι “αποδεχόμαστε-αφομοιωνόμαστε” -τις πτυχές που μας σκοτεινιάζουν, μας ασχημαίνουν, μας “πτωχαίνουν” εσωτερικά.
Ίσα ίσα.
Το να αφομοιωνόμαστε από τα “άσχημα” / “δύσκολα” / “ανεπιθύμητα” και να επικεντρώνουμε με κάποιου είδους μανία σε οτιδήποτε λειτουργεί αντιπαραγωγικά / καταστροφικά μηδενίζοντας τις θετικές προοπτικές αποδεικνύει ότι σε ένα βαθμό έχουμε την τάση να επιβεβαιώνουμε μια εσωτερική μας ανεπάρκεια, μια ελλειμματική αυτοεκτίμηση / εικόνα εαυτού.
Ανεβάζουμε σε επίπεδο τη σκέψη, τη διάθεση, την ψυχολογική προδιάθεση, αλλά και την αυτοεκτίμησή μας, άρα και την πρακτική μας και τη ζωή μας, κάθε φορά που επιλέγουμε να επικεντρώνουμε στο επιθυμητό, σε αυτό που επί της ουσίας θαυμάζουμε, θέτουμε σε βάθρο, αντιμετωπίζουμε ως πρότυπο.
Εμείς επιλέγουμε πού θα εστιάσουμε νοητικά.
Εμείς επιλέγουμε τι θα “κυνηγήσουμε” και τελικά πού και για ποιον λόγο επιθυμούμε να…”μοιάσουμε”.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.