Δώσε χώρο στην Ανάγκη!

Δώσε χώρο στην Ανάγκη!

Εκνευρίζεσαι. Πολύ. Με αυτό που αντιμετωπίζεις, αυτό που ακούς, αυτό που βλέπεις, αυτό που ζεις.

Δεν σε καταλαβαίνουν. Αν είναι δυνατόν! δεν το ανέχεσαι άλλο αυτό. Θα τους κάνεις όλους πέρα. Νιώθεις να θες να φύγεις μια κι έξω από όλα κι όλους. Υψώνεις τη φωνή. Τέρμα! 

Μήπως νιώθεις σύγχυση; απογοήτευση; μήπως είσαι σε φάση απελπισίας, έχεις εξοργιστεί, αισθάνεσαι ότι δεν έχεις πια τη δυνατότητα να ελέγξεις τον ίδιο σου τον εαυτό;

Φθάνεις να αδιαφορείς ακόμα και για το ενδεχόμενο να καταστραφούν ολοσχερώς οι σχέσεις σου, να παρεξηγηθείς με ανθρώπους στο χώρο της εργασίας σου.

Γιατί;

Πάρε λίγο χρόνο. Μια βαθιά αναπνοή. Κλείσε τα μάτια. Προσπάθησε για λίγο να ανακόψεις την ταχύτητα των αλλεπάλληλων, ανεξέλεγκτων σκέψεων που κατακλύζουν το μυαλό σου και προκαλούν μια τρικυμία στο συναίσθημά σου.

Βγες έξω για μια βόλτα. Περπάτησε στον ήλιο ή στη βροχή. Παρατήρησε τη φύση, τον ουρανό.

Πάρε λίγο χρόνο κι αναλογίσου.

Βήμα βήμα, πάμε αργά.

Τι είναι στ’ αλήθεια αυτό που νιώθεις; Γ Ι Α Τ Ι κατά βάθος βρίσκεσαι σε αυτήν την κατάσταση; 

Είναι αυτό που εκείνη τη στιγμή άκουσες, είδες, αντιμετώπισες ή μήπως αυτό ακριβώς είναι ένα “κερασάκι” το οποίο οδήγησε σε τούτη την έκρηξη; κι αν είναι όντως κερασάκι, τότε σε τι προστίθεται το κερασάκι, ποια είναι η βάση της τούρτας;

Τι λείπει, τι φταίει, τι δεν ικανοποιείται μέσα σου;

ποια πλευρά σου “κλαίει γοερά” ποιο κομμάτι του εαυτού σου προσπαθεί να μιλήσει, να φωνάξει, να ακουστεί; τι είναι αυτό που κοιμίζεις, κρύβεις, αγνοείς πεισματικά ή αναβάλλεις κατ’ επανάληψιν, με αποτέλεσμα να επιστρέφει και να …”εκδικείται” με τόση ορμή; τι θες να αλλάξεις, πώς θες να ζεις, τι θες να μη βιώνεις; τι σου θύμισε ή τι σου “ξύπνησε εντός σου” η κατάσταση που σε έφερε τώρα μόλις εκτός εαυτού;

Πάρε χρόνο για να δώσεις χρόνο και χώρο στην εσωτερική σου ανάγκη. 

Η φαινομενική πρώτη αντίδραση – συνήθως- είναι η έκφραση ενός βαθύτερου αιτίου. Πολλές φορές δεν μας φταίει το ερέθισμα που είναι μπροστά μας ή αν μη τι άλλο δεν φταίει αποκλειστικά αυτό το ερέθισμα. Η φαινομενική πρώτη αντίδραση – συνήθως – αποτελεί σύμπτωμα μιας βαθύτερης, καλά απωθημένης ανάγκης, η οποία φθάνει σε σημείο να εκρήγνυται με μια ευκαιρία. 

Απόφυγε να δράσεις αυτοκαταστροφικά αποφεύγοντας να ψάξεις περισσότερο και απαντώντας μόνο επιφανειακά στο ερέθισμα.

Δεν αποκλείεται αυτό το ερέθισμα να είναι η ευκαιρία σου να ανακαλύψεις την ανάγκη που οφείλεις να αναγνωρίσεις και να τιμήσεις.

Σκέψου.

Η ζωή είναι γεμάτη ομορφιά κι ευκαιρίες. Πίστεψέ το και μπες στο ταξίδι της εξερεύνησης, ακόμα και με μια δύσκολη αφορμή. 

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.